Brama Wysoka ocalały relikt obrony średniowiecznego miasta nad Regą usytuowana przy południowym wylocie z Gryfic na rozwidleniu dróg do Kamienia Pomorskiego, Stargardu Szczecińskiego, Nowogardu i Szczecina. Stąd też w przeszłości nazywana była Kamieńską, Nowogardzką albo Szczecińską. Istniała już w roku 1300.

Wcześniej w XIII w w tym miejscu istniał obiekt o podobnym przeznaczeniu. Poprzez przebudowę w XV w. Brama uzyskała smukłą sylwetkę zwieńczoną od północy i południa dwoma szczytami. Wpłynęło to na zmianę jej nazwy – na Wysoką, która to nazwa utrzymuje się do dzisiaj. Po pożarze w roku 1658, który sprawił część miasta i nie ominął również Bramy, obniżono korpus obiektu i nakryto później czterospadowy dachem z sygnaturą. Natomiast wąskie otwory strzelnicze obu kondygnacji zastąpiono szerszymi okienkami. Spowodowało to zniekształcenie pierwotnej architektury gotyckiej. Brama Wysoka jest

budowlą złożoną na rzucie prostokąta o wymiarach 9,5m x 11,7 m, wzniesioną z cegły w tzw. wątku wendyjskim polegającym na układaniu w jednej warstwie obok siebie dwóch wozówek długości cegły i jednej główki (szerokości cegły). Trójkondygnacyjna Brama zawiera w pierwszym poziomie ostrołukowy otwór przejazdowy z zachowanym wewnątrz przejazdu drewnianym balkonowym stropem. Ponadto na uwagę zasługuje sposób rozwiązania prowadnicy Bramy, która znajduje się wewnątrz przejazdu. Widoczny jest także fryz (pas dekoracyjny) z ukośnie ustawionych cegieł nad arkadą w elewacji północnej, powyżej pięciobocznych bled. Na przełomie XVIII i XIX w. dostawione zostały do bramy domki poborców podatkowych, które obecnie już nie istnieją. W przeszłości Gryfice słynęły z trzech bram. Jeszcze w roku 1784 Ludwik Bruggermann, autor informatora o zabytkowych budowlanych Gryfic pisał: Miasto jest otoczone dobrym murem i posiada 3 bramy: Wysoką do Stargardu i Kamienia. Reską do Kołobrzegu i Koszalina, i Kamienną do Trzebiatowa...” Obecnie Gryfice są jedynym miastem w dorzeczu Regi w którym zachowały się dwie bramy Wysoka i Kamienna